Büyüdükçe…

photo-1439865412783-426fad535d06

Genelde her gencin vücudunda beğenmediği ve hatta beğenmediği için aynalara küstüğü bir yeri vardır. Ben de eskiden o genelin içinde yer alan biriydim.
Çocukluktan beri diş yapım hep bozuktu. 7-8 yaşlarımda gittiğimiz aile hekimimiz “Büyüdükçe çene yapısı gelişecek ve çarpık dişleri yerine oturacak.” Deyip, tel takmama engel olmasaydı, belki de ergen olarak geçirdiğim bir kaç yılı görüntümle daha barışık geçirebilirdim. 13-15 yaşlarıma ait dişlerimi kocaman açıp güldüğüm çok az fotoğraf var, olanlar da hep sağ profilden.

Son bir kaç yıl içinde çekilen fotoğraflarıma baktığımda, hep 32 diş gülümsüyorum. Nedeni dişlerimi yaptırmış olmam değil. Artık soldaki o yalnız arkadaşı seviyorum. Daha doğrusu kendimi artık o görüntüyle seviyorum. “Meğer bu gülüş ne kadar da bana özgüymüş.” diyorum.

Geçmişten kalan bir iz, yamuk bir diş, kemerli bir burun… Vücudumdaki bana özgü şeyleri daha çok sevmeye başladım ve onlarla barış imzaladım 🙂 Büyüyorum galiba…

Bizi biz yapan fikirlerimiz ve bedenimiz bir bütün, kendimizle mutlu olmamız hayatta ki en değerli şeylerden biri. Eğer mutlu değilsek kimi mutlu edebiliriz ki?

 

Devamını oku:
featured
Düğün Hazırlıkları – Bölüm 1

Kapat